woensdag 4 september 2013

Awayness, hoe goeroes als Jay Rosen ons met buzzwords het bos insturen


In het themanummer van 3 september van de Columbia Journalism Review onder de titel What is journalism for? krijgt nieuwe media goeroe Jay Rosen de kans om er weer eens een nieuwe definitie van journalistiek tegenaan te gooien. Het gaat volgens hem niet om de vraag ‘wie is journalist?’, maar om ‘wat is journalistiek?’
 En wat is het antwoord volgens Rosen, de grand old man van civic journalism? Na wat omzwervingen langs de Koopman van Venetië van Shakespeare, een Engelse vissersdorpje met 200 inwoners en de Mexicaanse dichter Octavio Paz komt hij tot de niet bepaald wereldschokkende conclusie dat journalistiek een venster op de wereld biedt en daarmee een oplossing voor het probleem van ‘the rising “awayness” of things. 
“Journalism enters the picture when human settlement, daily economy, and political organization grow beyond the scale of the self-informing populace.”
Goeroes zijn altijd dol op nieuwe termen waarvan ze hopen dat het buzzwords worden die gaan rondzingen. Maar ik betwijfel of ‘awayness’ gaat scoren. 
Journalistiek is volgens Rosen: ‘ik ben hier en jij niet en daarom vertel ik wat hier gebeurt.’ 

Journalistiek is dus een verslag van iets dat buiten onze horizon plaatsvindt.  Goh, echt waar joh?
Mag een verslag van iets waar ik wel bij geweest dan ook?

zaterdag 24 augustus 2013

Ga. Nou. Eens. Dood, oude journalistiek

Een reactie van Geenstijl op ons pleidooi in NRC Handelsblad voor professionele journalistiek 

"Van Marc Josten (1961, nee maar een babyboomer, dat verwacht je niet. VrijNederland, UvA, Publieke Omroep) en Peter Vasterman (19-, ja echt, -51, UvA fossiel Mediasocioloog. Nee dat beroep bestaat inderdaad niet, maarja, 1951 en sociologiestudie dus dan weet u het wel). In een toespraak voor eerstejaars Masterstudenten Journalistiek (ROTFLOL) aan fatsoensacademie UvA bepleiten zij dat 'professionele journalistiek' toch echt nodig is om, ja om wat eigenlijk? Oh ja om 'een kwaliteitsniveau' te waarborgen. Oh okee, zullen we eens kijken dan, naar het kwaliteitsniveau van de oude journalistiek?"
Lees verder....

woensdag 21 augustus 2013

Nee, niet iedereen is journalist en nieuws kost geld en moeite

Opiniestuk in NRC Handelsblad van 20 augustus 2013 over de noodzaak van de professionele journalistiek.
Samen met Marc Josten, eindredacteur van Argos TV (Human/Vpro).

Lees hier de reacties. 

zaterdag 13 juli 2013

De journalist als vrijwilliger in het buurthuis van Jeff Jarvis Deel 2

Lees de discussies over mijn artikel over het naïeve idealisme van de Amerikaanse nieuwe media goeroe Jeff Jarvis op De Nieuwe reporter. 

maandag 8 juli 2013

Komkommertijd van start met ponypletter

Met het begin van de zomervakantie begint ook de spreekwoordelijke komkommertijd. De berichtgeving over de 'ponypletter' afgelopen week was volgens mediasocioloog Peter Vasterman het begin van de nieuwsluwe tijd, waarin berichten die normaal slechts een in paar regels meegaan in de media ineens breed worden uitgemeten.
ANP. AD en Trouw op 7 juli

dinsdag 2 juli 2013

De journalist als vrijwilliger in het buurthuis van Jeff Jarvis

There are no journalists


We zijn eruit. Journalisten bestaan niet meer. Eindelijk heeft de bekendste en meest invloedrijke denker, Jeff Jarvis een nieuwe definitie gegeven van de journalistiek in de toekomst. We waren jarenlang dolende, maar Jeff heeft eindelijk aangegeven waar het heen gaat (of moet?).
Eerst maar even wat journalistiek allemaal niet (meer?) is volgens deze visionair: geen inhoud, geen zelfstandig, geen professioneel beroep, geen industrie, geen schaars goed, geen redactie product, geen verhaal format. Geen journalisten dus.
Nee het is DIENST: journalistiek helpt communities om hun eigen kennis te organiseren zodat ze zich beter zelf kunnen organiseren. Laat die begrippen even inwerken: ‘helpen’, ‘gemeenschap’, ‘organiseren.’
Iedereen kan het
Het zijn woorden die vooral denken aan het klassieke welzijnswerk dat inmiddels in hoog tempo wordt afgebroken om zo de ‘buurt terug te geven aan de bewoners’ zoals dat tegenwoordig in gemeentelijk jargon heet. Geïnspireerd door de ‘Jarvissen’ van het toekomstbestendige welzijnsbeleid.
Want ook Jarvis spreekt over een ‘dienst’, die net als in het welzijnswerk teruggegeven kan (nee, moet) worden aan de buurt. En die dus ook door de buurtbewoners zelf kan worden uitgevoerd, zodat ze zich zelf ook beter kunnen organiseren. En die mogen zich dan journalist noemen. Want professionals zijn niet meer nodig. “Anyone can help do that.”
De echte journalist
Maar ho even, dan spreekt Jarvis toch weer over de ‘true journalist’ die zou moeten willen dat iedereen daaraan mee doet. Hé, er is dus toch nog een echte journalist, maar is dat een professional of een vrijwilliger die tussendoor ook bingo’s organiseert in het buurthuis? Dat is niet duidelijk in zijn betoog. Op zich is het niet vreemd om het doel van journalistiek te formuleren in termen van een maatschappelijk belang, namelijk zorgen voor een goed geïnformeerde burger. Maar Jarvis beperkt de rol van de journalist  tot het helpen van de gemeenschap bij het organiseren van informatie.
De community helpen
Eerst die community: het klinkt mooi (wie zou niet de gemeenschap willen dienen?), maar wat bedoelt Jarvis met een community: een buurt, een gemeente, een subcultuur, een groep gelijkgestemden, een land? En kun je dan ook voor verschillende communities werken? En wat als die communities met elkaar in de clinch liggen?

dinsdag 25 juni 2013

Transparantie bij de NOS ver te zoeken

Gepubliceerd in NRC Handelsblad op 25 juni 2013
De NOS heeft sinds 2010 geen ombudsman meer, maar een Commissie van deskundigen die de ‘ombudsfunctie’ waarneemt. Deze commissie adviseert ‘gevraagd en ongevraagd over fundamentele vraagstukken inzake het journalistieke en maatschappelijke functioneren van de NOS.’ Op verzoek van de NOS-directie besloot deze commissie in januari 2012 de berichtgeving over COA-directeur Nurten Albayrak onder de loep te nemen.
Aanleiding was controverse over de uitzending van het NOS Journaal op 18 september 2011 waarin Albayrak op basis van anonieme bronnen werd neergezet als een geldverspillende ‘zonnekoningin’ en een ‘despoot’ die een ‘angstcultuur’ had gecreëerd bij de organisatie voor de opvang van asielzoekers. Wederhoor ontbrak op tv, daarvoor verwees de nieuwslezer naar de website van de NOS. De onthulling leidde tot een schorsing en uiteindelijk tot het ontslag van Albayrak.
Critici spraken van incompetente onderzoeksjournalistiek en trial by media, maar de Raad voor de Journalistiek oordeelde in april 2012 dat de NOS alleen op het punt van wederhoor tekort was geschoten.
Inmiddels is het onderzoek van de Commissie al bijna een jaar geleden afgerond, maar is de inhoud van het rapport nooit bekend gemaakt. Behoudens een onopvallend zinnetje in het Jaarverslag van de NOS dat in april 2013 verscheen. De commissie ‘oordeelt positief over het journalistieke proces dat tot de berichtgeving heeft geleid, al heeft de Commissie wel een paar opmerkingen over de wijze waarop een en ander in beeld is gebracht.’

dinsdag 18 juni 2013

De geschokte rechtsorde en de rol van de media

Wat was de rol van de media bij de creatie van de 'geschokte rechtsorde' na de gewelddadige dood van de grensrechter uit Almere?
Eenvandaag 17 juni 2013

sitestat